×

NMB BANK
Dabur

सस्तो र उत्कृष्ट !

एसी सुविधायुक्त ‘हाम्रो भोजनालय’ : १०० रूपैयाँमै खाना खान्छन् मजदुरदेखि मन्त्रीसम्म

जेठ २८, २०७९

NTC
Premier Steels
Marvel

१०० रुपैयाँमा पेटभरि खाना ! त्यो पनि एसी कोठामा बसेर । अचम्म लाग्न सक्छ । कसरी सम्भव छ ? तर कञ्चनपुरको महेन्द्रनगरका चक्र मिश्रले विगत ९ वर्षदेखि १०० रुपैयाँमै खाना खुवाउँदै आएका छन् ।

Sagarmatha Cement
Muktinath Bank

बिहान ४ बजे उठ्ने, नित्यकर्म सकेर ५ बजे महेन्द्रनगर बजारको ४ नम्बर गल्लीमा आउनु उनको दिनचर्या हो । २०७० सालदेखि उनी र उनकी पत्नी भागिरथी मिश्रको दिनचर्या यसरी नै चलिरहेको छ ।


Advertisment
RMC TANSEN
IME BANK INNEWS
shivam ISLAND

मिश्र दम्पतीले ‘हाम्रो भोजनालय’ सञ्चालन गर्दै आएका छन् महेन्द्रनगरमा । उनले १०० रुपैयाँमा खाना खुवाउँछन् ।


Advertisment
SBL

१०० रुपैयाँमा खानाभन्दा ग्राहकको दिमागमा आउन सक्छ – स्टीलका थोत्रा थाल, कचौरा, त्यसमाथि भात, दाल र तरकारी एकै ठाउँमा राखेर ल्याएको तर होइन । उनले खुवाउने खाना ३ तारे होटलको झल्को दिने खालको छ । 

Vianet communication
Laxmi Bank

काँसको थाल, काँसकै कचौरा, स्थानीय जिरा मसिनो चामलको भात, दाल, अचार, मही, आलुको भुजिया, घ्यू र ३ वटा छुट्टाछुट्टै कचौरामा विभिन्न परिकारहरू हुन्छन् । 

महेन्द्रनगर जस्तो गर्मी ठाउँमा उनले ४ वटा ‘एसी’ (वातानुकूलित) जोडेका छन् । खाना खान आउने ग्राहकलाई गर्मी नहोस् भन्ने उद्देश्यले एसी जडान गरिएको व्यापारी मिश्रले बताए ।

खाना खाने ठाउँदेखि भान्सासम्म चटक्क सफा बनाएर राखिएको हुन्छ भने हात धुने धाराहरूमा पनि हात धुनका लागि तरल साबुन (ह्यान्ड वास) राखिएको छ ।

उनले अहिले ९ जनालाई रोजगारी दिएका छन् । विगत ९ वर्षदेखि हालसम्म पनि १०० रुपैयाँमा सादा खाना खुवाउँदै आएका छन् उनी । दही खाना ११०, मटन खाना २२० रुपैयाँमा खुवाउँदै आएका छन् ।

हाम्रो भोजनालयमा एउटा नियम छ – जसले खाना फाल्छ, उसले थप १०० रुपैयाँ जरिवाना गरेर २०० रुपैयाँ तिर्नुपर्ने । विगत ९ वर्षमा २ जनालाई मात्र जरिवाना तिराएको उनले लोकान्तरलाई बताए ।

‘अहिलेसम्म यो नियमलाई सबैले पालना गर्नुभएको छ तर पनि यतिका वर्षमा २ जनलाई थप दस्तुर तिराएका छौं,’ सञ्चालक मिश्रले भने, ‘सबैले अनुशासित भएरै खाना खानुहुन्छ ।’

उनले दैनिकजसो तरकारीको मेनु पनि फरक–फरक गर्दै आएका छन् । उनले धेरैजसो सिजनमा उत्पादन हुने तरकारी खुवाउँदै आएका छन् । पौष्टिक आहारलाई पनि मध्यनजर गरेर गेडागुडी, छोले, मही लगायतका अतिरिक्त खानेकुरा पनि थप गर्ने गरेका छन् । उनले खानाको साथमा सित्तैमा झानेको मही, खिर र डुप्का फरक–फरक दिनमा दिने गरेका छन् ।

उनले दैनिक अधिकतम १ हजार २०० जनालाई खाना खुवाएका छन् भने दैनिक ४००–५०० जनालाई खाना खुवाउँदै आएका छन् । बिहान ८ बजेदेखि अपराह्न ४ बजेसम्म बिहानको खाना तालिका हो भने साँझ ६ बजेदेखि राति १० बजेसम्म साँझको खाना तालिका राखिएको छ ।

महेन्द्रनगरका मजदुरदेखि कहिलेकाहीँ आउने मन्त्रीसम्म उनको होटलका ग्राहक हुन् । ‘मन्त्रीज्यूहरू पनि खाना खान आउनुहुन्छ, मजदुर, वकिलहरू, नेताहरू आउनुहुन्छ । यहाँका ठूला होटलका सञ्चालकहरू हाम्रा दैनिक ग्राहक हुनुहुन्छ,’ सञ्चालक मिश्रले लोकान्तरसँगको कुराकानीमा भने, ‘आफ्नो होटलको खाना छाडेर हाम्रोमा आउँदा सन्तुष्टि र खुशी लाग्छ ।’

महेन्द्रनगर मात्रै होइन, मिश्रको भोजनालय आसपासका जिल्लामा पनि प्रसिद्ध छ । विशेष गरेर विवाह भोजमा पनि भोजनालयमा अर्डर आउने गरेको छ । त्यसका लागि गाडी भाडाबापत १५ रुपैयाँ थप गरेर धनगढीसम्म पनि खाना खुवाउने गरेको उनले बताए ।

महेन्द्रनगर बजारमा पहिला खाना महंगो भएकाले त्यसलाई चिर्नको लागि शुरू गरेको भोजनालयमा पैसा नहुने र अशक्तलाई सित्तैमा खुवाएर पठाउने गरेको सञ्चालक मिश्रले बताए । 

‘अशक्त र केही पैसा नभएर खान आउनेलाई पनि सित्तैमा खाना खुवाएर पठाउने गरेका छौं,’ मिश्रले भने, ‘दैनिक ४–५ जनालाई खुवाएर पठाउँछौं ।’

बीचका बिचौलियाको मारमा किसान नपरुन् भनेर भोजनालयलाई आवश्यक पर्ने तरकारी, चामल लगायतका सामग्री सिधैं किसानको खेतबाट ल्याउने गरेका छन् उनले । दैनिक २५० जनाभन्दा कमले खाना खाए घाटा हुने गरेको उनले बताए । 

‘अहिले सामान यति महंगो भइसक्यो तर पनि हामीले पैसा बढाएका छैनौं । बरु कम फाइदा लिने तर पैसा नबढाउने हाम्रो उद्देश्य हो,’ उनले भने, ‘दैनिक २५० जनालाई खाना खुवाएनौं भने त घाटामा जान्छ ।’

सधैं खाना खाने व्यक्तिहरू धेरै नहुने भएकाले कतिपय अवस्थामा घाटामा जाने गरेको उनले बताए । २०७० सालमा व्यापार शुरू गर्दा पहिलो दिन २०० भन्दा धेरै व्यक्तिलाई खसीको मासुुसहित खाना सित्तैमा खुवाएको उनकी पत्नी भागिरथी मिश्रले बताइन् ।

‘हामीले शुरूआत गर्दा २०० जनालाई मासुभात सित्तैमा खुवाएका हौं । विज्ञापन गर्न होइन, सेवा गर्न खुवाएका थियौं,’ भागिरथीले लोकान्तरलाई भनिन्, ‘हाम्रो नाफा कमाउनेभन्दा पनि सेवा हो, कम पैसामा पनि खान सकिन्छ भन्ने उदाहरण दिन खोजेका हौं ।’

hAMROPATRO BELOW NEWS
NLIC
TATA Below
फागुन ५, २०८०

श्रीमान्–श्रीमती नैं शाखा अधिकृत, त्यो पनि एकसाथ । यस्तो सुखद संयोग सरकारी सेवामा प्रवेश गर्न चाहनेमध्ये कमैलाई मात्र जुर्ने गर्छ । तर, गुल्मीको धुर्कोट गाउँपालिका वडा नम्बर–६ का सुरेन्द्र पाण्डे र रमित...

मंसिर ३०, २०८०

बुधवार काभ्रेको धुलिखेलस्थित काठमाडौं विश्वविद्यालयका १ हजार ८३८ जना विद्यार्थीमाझ सनम ढकाल दृश्यमा आए । एमबीबीएसमा सर्वोत्कृष्ट भएर गोल्ड मेडल ल्याउँदै सनम दीक्षित भएसँगै सबैमाझ परिचित भएका हुन् ।  काठम...

कात्तिक २५, २०८०

बुटवलका कुलचन्द्र पाण्डे सफल पर्यटन व्यवसायी हुन् । कुनै समय भारतको एउटा कम्पनीमा काम गरेका पाण्डे अहिले रूपन्देहीमा ‘एसियन ब्राण्ड’ चम्काउने ‘टुरिजम’ उद्यमीका रूपमा चिनिन्छन् । तीन दशकअघि...

माघ ५, २०८०

मनीषा जीसीको वास्तविक नाम विष्णु घर्ती क्षेत्री हो । गुल्मीको धुर्कोट गाउँपालिका– ३ हाडहाडेकी विष्णुलाई धेरैले मनीषा भनेर चिन्छन् । उनै मनीषा लोक सेवा आयोगले लिएका पाँचवटा परीक्षामा एकसाथ नाम निकालेर अह...

माघ २०, २०८०

नृत्यका पारखीहरूका लागि लुम्बिनी प्रदेशमा लोकप्रिय नाम हो किशोर थापा । रुपन्देहीका किशोरको परिचय खाली नृत्यकार (डान्सर)मा मात्र सीमित छैन । उनी नृत्य निर्देशक, गायक, मोडल र फूटबल खेलाडीको रूपमा समेत उत्तिकै च...

कात्तिक २१, २०८०

नागरिक उड्डयन प्राधिकरणमा जागिर खानुअघि प्रदीप अधिकारी काठमाडौंका इन्जिनियरिङ कलेजहरूमा अध्यापन गराउँथे । अध्यापन गराइरहेका अधिकारीलाई एकैपटक दुइटा अवसर आए– एउटा सरकारी जागिर र अर्को विदेशमा पीएचडीक...

गल्ती दर्शनको सन्देश

गल्ती दर्शनको सन्देश

फागुन १२, २०८०

हामी प्रायः गल्ती गर्नु हुँदैन भन्छौँ, गल्ती हुन्छ कि भनेर डराउँछौँ । आफ्ना नानीहरूलाई पनि यस्तै शिक्षा दिन्छौँ । गल्ती गर्नु राम्रो होइन भन्छौँ, गल्ती गरे दण्ड पाइन्छ भन्ने गर्छौँ, तर गल्ती भन्ने कुरा नै त्यस्तै । नगरौँ...

प्रशासनिक सुधारको पाटो– ४ : नैतिकता, सदाचार र अनुशासन

प्रशासनिक सुधारको पाटो– ४ : नैतिकता, सदाचार र अनुशासन

फागुन ८, २०८०

भनिन्छ, राज्यलाई सधैँ इमान्दार मानिसहरूको खाँचो हुन्छ । सबैभन्दा इमान्दार मानिस राज्यलाई नै खाँचो हुन्छ, किनकि नागरिक हकहितका लागि गरिने काम, प्रयोग गरिने साधन र अभ्यास गरिने अधिकारमा इमान्दारिता देखिनुपर्दछ, ...

प्रथम प्रधान न्यायाधीशमा हरिप्रसाद प्रधानको नियुक्ति: अपरिहार्यता कि अरू केही ?

प्रथम प्रधान न्यायाधीशमा हरिप्रसाद प्रधानको नियुक्ति: अपरिहार्यता कि अरू केही ?

फागुन ४, २०८०

“तर प्रधान न्यायालयका प्रधान न्यायाधीश वा न्यायाधीशहरूको पदमा नियुक्त गर्न लायक नेपालका नागरिक नपाइएको अवस्थामा गैरनागरिक पनि नियुक्त हुनेछन् ।१” यो नेपालको अन्तरिम शासन विधान, २००७ को त्यही व्यव...

x