केन्द्रीय मन्त्री नितिन गडकरीले त मन्त्रिमण्डल बैठक समाप्त हुनासाथ आफ्नो गाडीबाट रातो बत्ती हटाएका थिए ।

धेरै मानिसलाई जानकारी छैन होला, नेदरल्याण्डका प्रधानमन्त्री मार्क रेते वर्षौदेखि आफ्नो घरबाट कार्यालससम्म साइकलमा जाने गरेका छन् ।

पछिल्लो वर्ष जस उनी इजराइल भ्रमणमा गए तव मानिसहरु उनलाई देखेर छक्क परे किनकी उनी आफू बसेको होटलबार वार्तास्थलसम्म एक साइकलमा गएका थिए ।

अर्को यूरोपीय देश स्वीडेनका प्रधानमन्त्री ओलेफ पामलाई त्यस समय हत्यागरिएको थियो जब उनी फेब्रुअरी १९८६ मा फिल्म हलबाट शो हेरेर पैदल आफ्नो घर फर्कदै गरेका थिए ।

विश्वको सवैभन्दा शक्तिशाली देश अमेरिकाका पूर्व राष्ट्रपति बराक ओबामाले आफ्नो कार्यकालको क्रममा कयौंपटक वाशिंगटन र अन्य शहरका प्रमुख रेस्टुरेन्टमा परिवारका साथ खाना खाँदै गरेका देखिएका थिए ।

आफ्नो भियतनाम भ्रमणका क्रममा ओवामाले आफ्नो गाडीको लस्कर लगेनन् र उनले त्यहाँको एक मामूली रेस्टुरेन्टमा प्लास्टिकको स्टूलमा बसेर त्यहाँको चर्चित खाना बन शा को स्वाद लिएका थिए ।

भारतमा पनि भीआइपी कल्चरको विकास पछिल्ला केही प्रधानमन्त्रीको पालादेखि मात्र भएको हो । भारतका पहिला प्रधानमन्त्री जवाहरलाल नेहरुका साथ कुनै लावालस्कर थिएन । उनी मोटरसाइकलमा यात्रा गर्थे ।

तर पछिल्ला दिनमा भारतमा कुल भिआइपीको संख्या पाँच लाख ७९ हजार भन्दा धेरै छ । जबकी बेलायमा ८४, फ्रान्समा १०९ चीनमा मात्र ४२५ रहेका छन् । नेपालमा नेताहरु, न्यायाधीश, सैनिक अधिकारलगायतका करिब एक ५० भीआइपीहरु साइरन जडित सवारीमा कुद्छन् ।

भारतमा भने राजनेता, नोकरशाह, न्यायाधीश, सैनिक अधिकारी, फिल्मी कलाकारले भीआईपी स्टाटस पाउने होडमा सहभागी छन् ।

केही दिन अघि बेलायतका तत्कालिन प्रधानमन्त्री टोनी व्लेयरको कार लण्डनको ट्राफिक लाइटमा रोकिएको थिया र हरियो बत्ति बलेपछि मात्र त्यहाँबाट पार भयो ।

यस्ता कयौं देशहरु छन् जहाँ राज्य हाक्ने प्रमुख स्थानमा पुग्दासमेत सामान्य जीवनयापन गर्ने गरिएको छ । तर हाम्रो देशमा भने एक पटक पदमा आशिन भएकाहरुले राज्यकोषको चरम दोहन गरेका छन् ।

वर्तमान प्रधानमन्त्री, मन्त्रीहरु त के पूर्व प्रधानमन्त्री, मन्त्रीहरुलेसमेत भीआईपीको सेवा सुविधा लिँदै आइरहेका छन् । जसले राज्य कोषमा क्षति त भएको नै छ उनीहरु जनताका दैनिकी, सम्बन्ध, पीडाबाट समेत टाढा भएका छन् ।

बीबीसीको सहयोगमा