३० असार २०८३, मंगलबार
सर्वोच्च अदालतबाट २० वर्ष कैद तोकिएका कर्तव्य ज्यान मुद्दाका २ फरार अभियुक्त हालसालै पक्राउ परेका छन् । उनीहरू पक्राउ परेको घटना ३४ वर्षअघिको हो । घटना पनि सामान्य होइन, पढ्दा तपाईंको आंग जिरिंग हुन सक्छ ।
दाङको साविक हाँसिपुर गाविस– १ (हाल राप्ती गाउँपालिका– ९) का जीतबहादुर दमाई र नमी दमाईलाई खोज्दै प्रहरी कपिलवस्तुस्थित शिवराज नगरपालिका– १ सम्म पुग्यो । उनीहरू घरमा आरामले बसिरहेका थिए ।
दाङ र कपिलवस्तु जोडिएको जिल्ला हो । प्रहरीले शुरूदेखि नै उनीहरूको निगरानी गरेको थियो । प्रहरीलाई दुवैजनाको नाम मात्रै थाहा थियो ।
मुद्दाको पक्षसँग जीतबहादुर र नमीको जानकारी लिएर प्रहरीले खोजतलास अघि बढाउँदै जाँदा उनीहरू शिवराज नगरपालिकामा भेटिएका हुन् ।
प्रहरीले जीतबहादुर दम्पतीलाई भेट्नेबित्तिकै सोध्यो– ‘तपाईं त दाङको मान्छे, यहाँ के गरेर बसिरहनु भएको हो ?’ जीतबहादुरले जवाफ दिए– ‘हामीलाई कसरी चिन्नुभयो ?’
प्रहरीले जीतबहादुरको परिवारका अन्य सदस्यको नाम लिएर थप केरकार गर्यो । नमीकोे बुवासहित परिवारका बारेमा प्रहरीले बताइरहँदा उनीहरू झस्किए, किनकि उनीहरू हाडनाताभित्रैका थिए ।
२०४७ फागुन २ गते अवैध सम्बन्धबाट जन्मिएको बच्चाको हत्या गरी खाडलमा पुरेर भागेका जीतबहादुर दम्पती निस्फिक्री कपिलवस्तुमा बसिरहेका थिए ।
प्रहरीले तपाईंहरूविरुद्ध कर्तव्य ज्यान मुद्दामा २० वर्ष कैद सुनाइएको छ, कैद भुक्तान गर्न हिँड्नुस् भन्यो । घरभित्रबाट २१ वर्षीय छोरा निस्केर प्रहरीलाई सोधे– ‘मेरो बाबा–ममीले के गर्नुभएको हो र ?’
प्रहरीले शुरूमा त कर्तव्य ज्यान मुद्दा मात्रै भन्यो । पछि जीतबहादुरका छोराले के घटना हो भन्नुस् भनेर ढिपी गरेपछि प्रहरीले घटनाको बेलिविस्तार लगायो ।
जीतबहादुर दम्पतीले आफ्ना छोरालाई विगतका घटनाबारे कुनै जानकारी गराएका थिएनन् । शिवराज नगरपालिकाभरि पनि उनीहरूको विगतबारे कसैलाई थाहा थिएन ।
प्रहरीले उनीहरूलाई शुरूमा इलाका प्रहरी कार्यालय भालुवाङ ल्यायो । त्यहाँसम्म छोरा पनि सँगसँगै आए ।
यस्तो थियो घटना
जीतबहादुर र नमी एक अर्कालाई मन पराउँथे । उनीहरू केही समय सँगै पनि बसे । समय बित्दै जाँदा नमी गर्भवती भइन् । बच्चा जन्माइन् ।
दाङको साविक हाँसिपुर गाविस– १ (हाल राप्ती गाउँपालिका– १)मा बस्दै आएका जीतबहादुर दम्पतीबीच आधिकारिरूपमा विवाह भएको थिएन ।
विवाह नहुँदै बच्चा जन्मिएको गाउँलेले थाहा पाए । बेइज्जत हुने डरले उनीहरूले बच्चाको हत्या गरेर गाउँकै बारीमा खाल्डो खनेर पुरे । त्यसपछि त्यहाँबाट भागे ।
नमी हराएपछि उनका परिवारले सोधीखोजी गरे । गाउँमा नमी मात्रै होइन, जीतबहादुर पनि भेटिएनन् । तर, उनीहरूले बच्चा जन्माएको बारेमा भने गाइँगुइँ हल्ला भएको थियो । हाडानाताभित्रैका उनीहरू भागेपछि नमीको बुबाले प्रहरीमा उजुरी हालेका थिए ।
प्रहरीले जीतबहादुरको घर र वरपर खानतलासी गर्दा शिशु गाडेको फेला पर्यो । उक्त बच्चा उनीहरूकै भएको पुष्टि भएपछि जिल्ला अदालत दाङमा कर्तव्य ज्यान मुद्दा दर्ता भयो ।
२०५७ असोज ९ गते अदालतले जीतबहादुर दम्पतीविरुद्ध सर्वस्वसहित जन्मकैदको फैसला सुनायो । जीतबहादुरका परिवारले मुद्दा पुनरावेदन गरे । पुनरावेदन अदालतले २०५९ जेठ ६ मा २० वर्ष कैद सजायको फैसला गर्यो ।
पुनरावेदनको फैसला चित्त नबुझेर जितबहादुरको परिवार सर्वोच्च अदालत पुगे । सर्वोच्चले २०६१ साउन १४ गते पुनरावेदनकै फैसला सदर गरिदियो ।
अन्ततः अहिले आएर उनीहरू पक्राउ परेका छन् । जिल्ला प्रहरी कार्यालय दाङका प्रवक्ता एवं प्रहरी नायब उपरीक्षक चक्रबहादुर शाहका अनुसार जीतबहादुर दम्पतीलाई अदालतमा उपस्थित गराएकै दिन कैद भुक्तानका लागि कारागार चलान गरिएको छ ।
‘जीतबहादुरको खोजीका लागि प्रहरीले धेरै मेहनत गरेको छ । उनीहरूको त्यति बेलाको फोटो समेत थिएन, नाम मात्रै थाहा थियो,’ शाहले लोकान्तरसँग भने, ‘दुवैको परिवारमार्फत केही सूचना लिएर उनीहरूलाई नियन्त्रणमा लिन सफल भयौं ।’
