गजल
टुट्यो नीद बेचैन पा-यौ तिमीले
लुट्यौ चैन जम्मै निखार्यौ तिमीले ।

सधै चित्त तड्पेर आनन्द जल्छ
विनाफूल सौन्दर्य सार्यौ तिमीले ।

  झझल्का फिंजाएर बाटाहरूमा
दियौ व्यर्थ पीडा तिखार्यौ तिमीले ।

वसन्ती छटामा छ माधुर्य भन्थें
मिल्यो बालुवा झैं थुपार्यौ तिमीले ।

  छ हाँडी निकै तातिएको जले झैं
जुनेलो बनाई उफार्यौ तिमीले ।

सबै सोंच खायौ निकम्मा बनायौ
ममा व्यर्थ चिन्ता उमार्यौ तिमीले ।  


बहर ( मुतकारिब मुसम्मन सालिम)