०८ साउन २०८३, शुक्रबार
फ्रान्सेली प्रधानमन्त्री सेबास्टियन लेकोर्नुले पद सम्हालेको २७ दिनमै राजीनामा दिएका छन् । सेप्टेम्बर ९ मा पदभार ग्रहण गरेका उनले अक्टोबर ६ मा राजीनामा दिएका हुन् । राष्ट्रपति म्याक्रोनले उनको राजीनामा स्वीकृत गरेको अन्तर्राष्ट्रिय सञ्चार माध्यमहरूले जनाएका छन् ।
प्रधानमन्त्री लेकोर्नुले आइतबार नयाँ मन्त्रिपरिषद्को घोषणा गरेका थिए तर, १२ घण्टापछि राजीनामा दिएर सबैलाई चकित पारेका हुन् । लेकोर्नु १३ महिनामा फ्रान्सको चौथो प्रधानमन्त्री बनेका थिए। पूर्वप्रधानमन्त्री फ्रान्कोइस बायरोले विश्वासको मत प्राप्त गर्न असफल भएपछि सेप्टेम्बरमा राजीनामा दिएका थिए ।
लेकोर्नु केवल ३९ वर्षका छन् र राष्ट्रपति इमानुएल म्याक्रोनका नजिकका सहयोगी मानिन्छन् । २०२२ मा म्याक्रोनको पुन: निर्वाचनपछि उनी पाँचौं र गत वर्ष संसद् विघटन भएदेखि तेस्रो प्रधानमन्त्री थिए ।
लेकोर्नुको राजीनामाले फ्रान्समा गहिरो राजनीतिक संकट निम्त्याएको छ। संसद्मा बहुमतको अभावका कारण यो अवस्था सिर्जना भएको समाचारमा उल्लेख छ ।
दक्षिणपन्थी नेता मरीन ले पेन र अन्य विपक्षी नेताहरूले स्थिर सरकार गठन गर्न नयाँ संसदीय चुनावको माग गरेका छन् । ले पेनले म्याक्रोनले राजीनामा दिनु बुद्धिमानी हुने बताएकी छिन्, यद्यपि म्याक्रोनले यसलाई पहिले नै अस्वीकार गरिसकेका छन्।
लेकोर्नुको राजीनामाको कारण उनको नयाँ मन्त्रिपरिषद् गठनप्रति असन्तुष्टि मानिएको छ।
आइतबार साँझ मन्त्रिपरिषद्को घोषणा हुँदा, सबै राजनीतिक दलहरूले यसको आलोचना गरेका थिए । सबैभन्दा विवादास्पद घटना तब भयो जब सात वर्षसम्म म्याक्रोनको अर्थमन्त्रीको रूपमा काम गरेका ब्रुनो ले माइरेलाई रक्षामन्त्री नियुक्त गरियो।
अहिले फ्रान्सेली राजनीति पूर्ण रूपमा अस्थिर भएको छ। मरीन ले पेनको नेतृत्वमा रहेको अति-दक्षिणपन्थी राष्ट्रिय र्याली (आरएन) ले राष्ट्रपति म्याक्रोनले संसद् भंग गरेर नयाँ चुनाव आह्वान गर्न माग गरेको छ। यसैबीच, वामपन्थी पार्टी, फ्रान्स अनबोउड (एलएफआई) ले म्याक्रोनले आफैं राजीनामा दिनुपर्ने बताएको छ।
फ्रान्समा प्रधानमन्त्री बारम्बार परिवर्तन हुनुको कारण २०२४ को आम चुनाव हो। त्यतिबेला फ्रान्सेली संसद् तीन गुटमा विभाजित थियो: वामपन्थी, अति-दक्षिणपन्थी र म्याक्रोनको मध्य-दक्षिणपन्थी गठबन्धन। तीमध्ये कसैको पनि स्पष्ट बहुमत थिएन, जसले गर्दा कुनै पनि नीति वा बजेट पारित गर्न अत्यन्तै गाह्रो भयो।
लेकोर्नुलाई सरकारी खर्च घटाउने र घाटा नियन्त्रण गर्ने बजेट पारित गर्न आवश्यक थियो, जुन उनका पूर्ववर्तीहरू, फ्रान्कोइस बायरो र मिशेल बार्नियरले हासिल गर्न असफल भएका थिए। संसद्मा यस विषयमा प्रत्येक गठबन्धनको फरक-फरक विचार थियो, जसले गर्दा कुनै सम्झौता हुन सकेन।
म्याक्रोनसँग अब तीन विकल्पहरू छन्, तर तीनैवटा गाह्रो छन्। पहिलो विकल्प नयाँ प्रधानमन्त्री नियुक्त गर्नु हो। तर यो सजिलो छैन। आफ्नै शिविर भित्रबाट नेता छनोट गर्न गाह्रो छ।
यदि उनले वामपन्थी छनोट गरे भने, पेन्सन सुधारजस्ता उनका नीतिहरू खतरामा पर्न सक्छन् । यदि उनले अति दक्षिणपन्थी नेता छनोट गरे भने, वामपन्थी दलहरू क्रोधित हुनेछन्। केही विज्ञहरूले अब म्याक्रोनले एक टेक्नोक्रेट - राजनीतिक द्वन्द्वभन्दा माथि काम गर्न सक्ने एक गैर-पक्षीय, व्यावसायिक व्यक्तित्वलाई प्रधानमन्त्रीको रूपमा नियुक्त गर्नुपर्ने सुझाव पनि दिएका छन् ।
दोस्रो विकल्प संसद विघटन गर्नु र नयाँ चुनाव आह्वान गर्नु हो। यद्यपि, सर्वेक्षणहरूले देखाउँछन् कि नयाँ चुनावमा पनि त्यस्तै अवस्था आउन सक्छ वा अति दक्षिणपन्थी पार्टी आरएन सत्तामा आउन सक्छ, जुन म्याक्रोनको सबैभन्दा ठूलो राजनीतिक हार हुनेछ।
तेस्रो विकल्प भनेको उनको आफ्नै राजीनामा हो। यद्यपि, म्याक्रोनले बारम्बार भनेका छन् कि उनी २०२७ को राष्ट्रपति चुनावअघि पद त्याग्ने छैनन्। यो चुनावले फ्रान्सको भविष्यको दिशा तय गर्न सक्छ, किनकि यसपटक मरीन ले पेन सत्तामा आउने सम्भावना बढी मानिन्छ।
