जाजरकोट नलगाड क्षेत्रलाई इपीसेन्टर बनाएर शुक्रबार राति ६.४ म्याग्निच्युडको भूकम्प भयो । मध्येराति नलगाडका ४५ वर्षीय हस्तबहादुर विक घरको माथिल्लो तलामा सुतेका थिए । भूकम्पले हल्लायो । उनी माथिबाट हाम फालेर तल झरे । कसरी हाम फाले अहिलेसम्म उनले सम्झेका छैनन् । उनकी श्रीमती ४१ वर्षीया पवित्र विक पनि कसरी झरिन् उनलाई सम्झना छैन ।

घर भत्कियो । तल्लो तलामा उनका छोरा २३ वर्षीय भीमसेन विक, बुहारी २१ वर्षीया कमला विक र ३ वर्षीय नाति सन्देश विक सुतेका थिए । उनीहरू घरसँगै पुरिए ।  हस्तबहादुरको होस हवास उड्यो । उनका हातगोडा गले । उनले केही सोच्न र गर्न सकेनन् ।

‘तल हाम फालेँ तर तल्लो तलामा भएका छोरा बुहारी सम्झेपछि एक छिन् त मेरा गोडा चलेनन्,’ हस्तबहादुरले भक्कानिँदै लोकान्तरसँग भने । 

जताततै धुलोको मुस्लो थियो । हल्लाई राखेको थियो । घरको माटो र ढुङ्गाले पुरिएका छोराबुहारी र नातिलाई भेट्टाउन पनि सकेनन् । करिब ४ घण्टा खोजी गरेपछि यहाँनेर छन् होला भनेर अनुमान लगाएर माटो पन्छाउन थाले । 

उनीहरूलाई त भेट्टाए तर, जिउँदो थिएनन् । आखाँअगाडि आफ्ना सन्तान गुमाउँदा उनको आँसु थामिएनन् । श्रीमती पवित्रालाई सम्झाउने त परको कुरा थियो ।  हस्याङफस्याङ गर्दै शव निकाले । 

छोरा भीमबहादुरले भारतको कारगीलमा जोडरको अपरेटरका रूपमा काम गर्दै आएका थिए । त्यही कमाइले आफ्नो परिवार पालेका थिए । उनका अरु ३ वटा छोरा पनि छन् । तर उनीहरू पढ्दै गरेकाले कमाउने मेसो छैन । 

भीम दशैं मनाउन भारतबाट नेपाल आएका थिए । भीमबहादुरले यसपालि नयाँ घर बनाएर बस्ने योजना सुनाएका थिए । ‘छोराले एउटा योजना बनाएको थियो । घर पुरानो भयो अब नयाँ घर बनाएर सर्ने हो बुवा भनेको थियो । अहिले छोरा पनि छैन र पुरानो घर पनि छैन,’ हस्तबहादुरले रुँदै आफ्नो बेदना लोकान्तरलाई सुनाए । 

भीमबहादुरले हिउँदसम्म गाउँमै नयाँ बलियो घर बनाउने योजना बनाएका थिए । तर हिउँद नआउँदै उनीहरूको सपना भूकम्पले उडायो । ‘सपनासँगै सबै आशा पनि उड्यो,’ हस्तबहादुरले लोकान्तरसँग भने ।

उनकी श्रीमती पवित्रा अहिले पनि अर्धचेत अवस्थामा छिन् । उनी छोरालाई उद्धार गरेको ठाउँमा भत्केको घरको माटो सुम्सुम्याउँदै थिइन् । कहिले यता आफ्ना छोराबुहारी र नाति भएको ठाउँमा आउँथिन् त कहिले घर भत्केको ठाउँमा पुग्थिन् ।

‘यो मेरो छोराको जुत्ता हो नचला,’ बेहोसीमै भूकम्पले भत्काएको घर नजिकै भएको जुत्तालाई देखाउँदै उनी भन्थिन् । कपडा देखेपछि ‘छोराको सर्ट हो नचला’ ‘बुहारीको हो त्यो’ यस्तैयस्तै बेहोसीमा कराई रहन्थिन् । ‘अहिले उ अचेत अवस्था छ । हिजैबाट केके बोल्छे बोल्छे,’ हस्तबहादुरले आफ्नी श्रीमतीको अवस्था देखाउँदै लोकान्तरसँग भने ।

आइतबार बिहान करिब ४ घण्टाको बसाइमा उनले आफ्नो भत्केको घरमा करिब १० फन्का लगाए । भत्किएको घर हेरे । आफ्नो कपाल खौरिए । सेतो कपडा लगाए अनि त्यसपछि आफ्नो छोराबुहारी र नातिलाई सद्गद्का लागि त्यहाँबाट व्यवस्था मिलाएर नलगाड खोलातर्फ लागे ।

गाउँ अहिले शोकमा छ । शुक्रबार पछिका रात उनीहरूले खुला आकाशमुनि बिताएका छन् । भूकम्पले गाउँमा १२ जनाको ज्यान गएको थियो ।